Günler ilerliyor ve dünya oldukça değişen bir hal alıyor. Var olan şeyler bir anda var olmanın eşiğinden çıkarak anlamsız bir hal almakta. Düşüncesiz insanlık, olmayan düşüncüleri ile çelişmeye başlıyor. Kafalarında ne olduklarını bilmekten kaçınarak, beyinsel haraketlerini kullanmıyor. İşte tam bu sırada müzik karşılarına çıkıyor ve beyinsel düşünme ile duygular bir araya bir anda karşılarına çıkıyor. İşlevsel hareketler yaparak beyin onları kontrol etmeye başlıyor.

Bu yazımda ise size süzme müzikleri ve nasıl beyniniz vücudunuz ile hareket ettiğini göstereceğim. Başlasak iyi olur yol kısa, hemen bitsin.

Wishbone Ash - The King Will Come

Grubun temeli taa 1966'lar da atılıyor yani ben doğanmadan önce hatta babam 4 yaşındayken falana denk geliyor bu. Hatta grup üyelerinin farklı müziklere eğilimleri kendi müziklerine de yansıdığını görmekteyiz. Grup son albümünü 2004'de çıkartmıştır. En azından benim takip ettiğim kadarıyla tabi. Daha sonra ne oldukları hakkında pek bilgi sahibi değilim. The King Will Come şarkısı ise grubun 1972'de çıkarttıkları Argus albümünden.

Asgard - In The Realm Of Asgard

Aslında Asgard grubunu bilmemiz bizim için büyük bir kayıp olarak görmekteyim. Sonbahar yaklaşırken böyle şarkılar dinlenmesi, ruhlarını o elektro'nun sololarının dokunması bize başka bir türlü haz vermeli. Bu yüzden Asgard sonbahar gibi. In The Realm Of Asgard şarkısı ise 1972'de çıkarttıkları albümlerinden.


Aquila - Flight Of The Golden Bird

Aquila hakkında pek bir şey bilmiyorum aslıdan. Sadece masada güzel bir yemek ve ardından bu şarkı ile kulaklarınızı doyurabileceğinizi biliyorum. Aquila yetmişlerin kıyısında köşesinde kalmış bir grup. Bütün kıyısında ve köşesi olmayanlar ile iyi anlaşan bir grup.



Porcupine Tree - Hatesong

Her zaman şarkıya bas gitar ile giriş yapan şarkılar benim ilk tercihimdir. Bu şarkıda onlardan bir tanesi. Üstünkörü olmadığımız zamanlarda dinlenebilecek, dinlendikçe replay tuşuna basılabilecek bir parça. Ve emin olun paylaşmazsam içim içimi yiyecekti.


Marillion - Grendel

79'larda yaşamış bir insan bu grubu dinlemediği ve daha sonra duyduğunda ne kadar üzüldüğünü hissediyorum hatta yaşıyorum diyebiliriz. Şüphesiz ki Fish baba solistliğini yaptığı bu grubu nasıl bıraktı aklım şaşar. Ama Steve amca da iyi götürmüştür işi.