2012 yılında KÖK müzik projesi ile başlayan daha sonrada yavaş yavaş -kendi tabirleriyle- demlenen bir grup, KUAN.

Demir Can Demir ve Barkın Çoruh'un başlattığı daha sonradan Tahir Ayne ve Çağrı Akoğlu'nun katılımıyla kemik bulan grup bu zamana kadar dört albüm sığdırmış. Her biri, bir öncekinden daha güzel ve daha keyif verici albümler olmasının yanı sıra biraz da hüzünlendici yanlarının  anlamak kaçınılmaz.

Yürürken, yazarken, okurken hatta içerken bile rahatlığın ne demek olduğunu anlatan KUAN, Kuantum kelimesinin kökü, varlığın özü gibi anlamlara gelebiliyormuş söylediklerine göre. Akla direkt Star Wars gelsede daha sonra katıldıkları Arka Bahçe programında bunu çok güzel açıklıyolar. Kendilerine neden bu kadar ön planda değilsiniz gibi sorularına cevapları "Biraz daha yavaş akan süreçte daha demli olması belki her şeyin" gibi net cevap alabiliyorsunuz.



Kendilerini dinlemek, keşfetmek gibi bir düşünceniz oluştuysa eğer Youtube kanallarının kapıları sizlere sonuna dek açık olacaktır.

Soğuğun odayı esir aldığı günlerde gitardan çıkan seslerle ısınmak en büyük çözüm. Ama başka çözümlerde bulabiliyolar insan. Seçki meselesi. Gel gelelim ütopik olsada bazı şeyler severek ve isteyerek ısındığımızı hissediyorsak, buna bir neden bulamayız. Gün yüzüne çıkan müzikler kadar, günün organlarında kalmış müzikler hep var, var olacaklar.

Ne demiştik? Bir soloda kadını duymak. İşte demek istediğim. Kadın, toplumlarda hep geri tutulmuş ama hep önde de yer almıştır. Nasıl oluyor, inanın ben de bilmiyorum. Hanenize bakarsanız görürsünüz. Velhasıl, soloları duyalım mı?

Havalar yavaştan esmeye başlarken, keşfedilmemiş o kadar güzel yerler varken, Eylül'de gelirken ben de güzel gruplar bulurken hayat daha güzel. Sürfürlenmiş hayatlarımıza kulaklarımızdan başlayarak yeni şarkılar ile şöyle bir içimizi temizlemek hepimizin hakkı.

Her şey güzelde, emeklerin karşılığı alınmamı çok kötü değil mi? Sen bir müzik yapıyorsun, üşenmeden devam ediyorsun, daha da yeni şeyler yapıyosun sonra da insanlar gidip Justin falan dinliyolar. İşte tam bu sırada benim tepem atıyor ve sizin karşınıza "Blaudzun" grubu çıkarıyorum!

2012 yılında bir albüm çıkartılar ki, seni ben tanıyorum oğlum havasındaydı. Heavy Flowers adında bir albümden daha ne beklebilirdi tabi orası ayrı bir muamma. Ciddi ciddi düşündüğümüz zaman ise zaten o yılda büyük bir dolgunluk yarattılar müzik piyasasında. Zaten solist Johannes Sigmond o şaşalı sesinden başka ne çıkabilir! Since 2008 desem grup adına ve o yıldan bu yıla 3 albüm sığdırmışlar. Aslında sığdırmak kavramı yerine yapmış be kardeşim desek daha doğru olur gibime geliyor. Ha unutmadan bir de Sziget Festival'nde katıldılar bu arada!

Günler ilerliyor ve dünya oldukça değişen bir hal alıyor. Var olan şeyler bir anda var olmanın eşiğinden çıkarak anlamsız bir hal almakta. Düşüncesiz insanlık, olmayan düşüncüleri ile çelişmeye başlıyor. Kafalarında ne olduklarını bilmekten kaçınarak, beyinsel haraketlerini kullanmıyor. İşte tam bu sırada müzik karşılarına çıkıyor ve beyinsel düşünme ile duygular bir araya bir anda karşılarına çıkıyor. İşlevsel hareketler yaparak beyin onları kontrol etmeye başlıyor.

Bu yazımda ise size süzme müzikleri ve nasıl beyniniz vücudunuz ile hareket ettiğini göstereceğim. Başlasak iyi olur yol kısa, hemen bitsin.

Wishbone Ash - The King Will Come

Grubun temeli taa 1966'lar da atılıyor yani ben doğanmadan önce hatta babam 4 yaşındayken falana denk geliyor bu. Hatta grup üyelerinin farklı müziklere eğilimleri kendi müziklerine de yansıdığını görmekteyiz. Grup son albümünü 2004'de çıkartmıştır. En azından benim takip ettiğim kadarıyla tabi. Daha sonra ne oldukları hakkında pek bilgi sahibi değilim. The King Will Come şarkısı ise grubun 1972'de çıkarttıkları Argus albümünden.


Asgard - In The Realm Of Asgard

Aslında Asgard grubunu bilmemiz bizim için büyük bir kayıp olarak görmekteyim. Sonbahar yaklaşırken böyle şarkılar dinlenmesi, ruhlarını o elektro'nun sololarının dokunması bize başka bir türlü haz vermeli. Bu yüzden Asgard sonbahar gibi. In The Realm Of Asgard şarkısı ise 1972'de çıkarttıkları albümlerinden.


Aquila - Flight Of The Golden Bird

Aquila hakkında pek bir şey bilmiyorum aslıdan. Sadece masada güzel bir yemek ve ardından bu şarkı ile kulaklarınızı doyurabileceğinizi biliyorum. Aquila yetmişlerin kıyısında köşesinde kalmış bir grup. Bütün kıyısında ve köşesi olmayanlar ile iyi anlaşan bir grup.



Porcupine Tree - Hatesong

Her zaman şarkıya bas gitar ile giriş yapan şarkılar benim ilk tercihimdir. Bu şarkıda onlardan bir tanesi. Üstünkörü olmadığımız zamanlarda dinlenebilecek, dinlendikçe replay tuşuna basılabilecek bir parça. Ve emin olun paylaşmazsam içim içimi yiyecekti.


Marillion - Grendel

79'larda yaşamış bir insan bu grubu dinlemediği ve daha sonra duyduğunda ne kadar üzüldüğünü hissediyorum hatta yaşıyorum diyebiliriz. Şüphesiz ki Fish baba solistliğini yaptığı bu grubu nasıl bıraktı aklım şaşar. Ama Steve amca da iyi götürmüştür işi.

İngilizlerin çok büyük yetenekler çıkardıkları ve çıkaracakları resmen ortada. Geçmişlerine baktığımızda gördüğümüz şey müziğin babalarının İngiltere'den çıktığının bir göstergesi.

Tam bir İngiltere yapımı olan çocuk sanat yönetmeni bir baba ve tasarımcı bir anneden dünyaya gelmekte. Aslında sanatın içinde büyüyen birisi Archy Marshall sahne adıyla King Krule. Ne tam bir veled görünümlü olsa da bu çocuk sesi ile tam bir melakoli, durağan bir tipi canlandırıyor. Aslında baktığımızda tipine baktığımızda bu sesin ondan geliyor mu şüphe içinde olunması gerçekten doğal.

Archy, 2010 yılında Zoo Kid adı altında kayıt ettiği parçalar ile piyasaya giriyor. Dünyanın eleştrisel insanlarını takmadan, beğenilme arzusunu tatmadan bandcamp'a yüklüyor şarkılarını. Şimdi ise yeni bir albüm ile bizlerin karşına çıkmaya hazırlanıyor. King Krule, 6 Feet Beneath The Moon ismiyle 24 Ağustos'da True Panther/XL etiketi ile piyasa sunulacak. Hatta ve hatta albümden bir parça olan Easy Easy parçasını yayınlayan Archy, albümün çok sağlam olacağının göstergesini de taşımakta.

Belçika naptı, ne ediyo bu yaz aylarında soranların varsa elber şu sıralar üç gün sürecek olan Tommorrowland showlarında ritme ve dansa doymaktalar. 2005'den bu yana yaz aylarında yapılan en mükemmel etkinlik olan Tommorrowland, dün ilk gününü geride bıraktı. Afrojack, Sebastian Ingrosso, Dimitri Vegas & Like Mike, Dim Mak Fight Club Stage ve Tiesto sahne aldığı ilk günde insanlar orda olmayanlar kıskandırcasına etkinlikte beyinlerini bir yana bırakıp vücutlarıyla hareket etmeye başladılar.

Youtube üzerinden canlı yayın olarak yayımladan etkinlikte bizlerde en önden biletimizi almıştık tabi. 22'den başlayan etkinlikte biz de keyfimizi evde onları izleyerek ve vücüdumuzu sallayarak aldık. İlk günden kalan şey ise Dimitri Vegas ve Like Mike oldu. Adamlar sahne almıyor, adamlar orda yaşıyordu. Ben bunu Youtube'dan doğru hissediysem, diğerleri nasıl hisseder düşüncesi hep aklımda kaldı. Velhasıl birinci gün bitti, ikinci gün ise başlayacak!

Gidemeyenler Youtube başına!